BU DEFTER REDİF EKİNCİ’YE AİTTİR.

Doksanlar, Lefkoşa.
Evdeki bilgisayarın ekranında bir dünya vardı.
Benim merakım ekranda kalmadı.
Kasayı açtım.

İçeride, dışarıdan görünmeyen sessiz bir düzen vardı:
kartlar, kablolar, bağlantılar.
Hiçbiri tek başına bilgisayar değildi.
Birlikte çalıştıklarında, ekranda bir dünya kuruyorlardı.

Geri toplamak, açmaktan daha uzun sürdü.
O gün aklımda kalan parçalar değildi.
Aralarındaki bağdı.

Yıllar geçti, masadaki şey değişti.
Bazen bir marka, bazen bir yazılım.
Bir ekip, bir şirket, bir kurum.
Bazen de bir ülke.

Önümdeki sistemler büyüdü.
Ben hâlâ bağlantılara bakıyorum.

Görünenin arkasında ne var?

Dijital pazarlama uzmanıyım.
Çalışma alanım kampanya ekranında bitmiyor.

Bir tıklamanın hangi karara dönüştüğüne,
bir talebin nasıl karşılandığına,
bir yazılımın ekibin çalışma biçimini değiştirip değiştirmediğine,
verinin nerede kaybolduğuna
ve iletişimin bütün deneyimi nasıl taşıdığına bakıyorum.

Dijital pazarlama.
Yazılım.
Otomasyon.
Veri.
Satış.
Sosyal medya.
İletişim.
Her biri güçlü bir parça.
Sonuç, aynı hedef için çalıştıklarında ortaya çıkıyor.

Ben o bağlantıları kuruyorum.
Bazen eski bir yapının içinde.
Bazen yeni bir araç aranan yerde.

Farklı sektörler, farklı ölçekler.
Aynı üç soru:
Ne, neye bağlı?
Akış nerede kesiliyor?
Bu sistem kimin için çalışıyor?

Her düşünce bir sisteme dönüşmez.
Bazıları kayda geçmek ister.

Bir kısmı konuşurken yönünü bulur.
Bir kısmı kameranın karşısında büyür.
Bir kısmı yazarken derinleşir.
Bazıları haber olur
ve artık yalnızca size ait değildir.

Teknoloji, ekonomi, gayrimenkul, iletişim, siyaset ve Kıbrıs üzerine tuttuğum kayıtlar burada birikir.
Konular değişir.
Yakından bakma alışkanlığı kalır.